تأثیر ژنتیک و برخی داروها بر تحمل متفورمین
7 اکتبر 2015- برخی ازانواع تغییرات ژنتیکی ممکن است با جذب متفورمین در دستگاه گوارش تداخل کرده و منجر به عدم تحمل شدید این دارو شود.
نتایج این مطالعه در نشست سالانه ی انجمن مطالعات اروپایی دیابت (EASD) ارائه شد، 20 درصد از افرادی که عوارض جانبی مصرف متفورمین را تجربه می کنند قربانی این جهش پزشکی هستند.
جهش ژنتیکی مورد نظر مربوط به پروتئین بنام organic cation transportion 1یا OCT1است که در جذب و حذف متفورمین دخالت دارد.
محققان چندین دارو را که از انتقال متفورمین توسط OCT1جلوگیری می کنند، از جمله برخی داروهای ضدافسردگی و ممانعت کننده های پمپ پروتون، شناسایی کردند.
محقق دانشگاه Sarajevo،دکتر Dujicمی گوید: پاتوفیزیولوژی این اتفاق هنوز مشخص نشده است اما یک تئوری با غلظت بالای متفورمین در روده به دنبال مصرف این دارو مرتبط است.
تحقیقات قبلی نشان داده است که حدود 8 درصد از جمعیت دارای الل های غیر فعال OCT1هستند که بطور جدی موجب اختلال در تحمل متفورمین می شوند.
محققان با دادن داروهای ممانعت کننده ی OCT1به افراد شرکت کننده شاهد تشدید عدم تحمل متفورمین در این افراد بودند.
در این تحقیق 2166 نفر شرکت کردند که همگی آنها اخیراً مصرف متفورمین را برای کنترل دیابت نوع 2، آغاز کرده بودند. 251 نفر از شرکت کنندگان قادر به تحمل این دارو نبودند این افراد از سایر شرکت کنندگان حدود 10 سال بزرگتر بوده و بیشتر آنها زن هستند و نمایه ی توده ی بدنی کمتری دارند، همچنین متوسط هموگلوبین A1Cآنها پایین تر از سایر شرکت کننده ها می باشد.
48 درصد از شرکت کنندگان که به اختلال تحمل متفورمین مبتلا بودند از داروهای ممانعت کننده ی OCT1استفاده می کردند و تنها 33 درصد از بیمارانی که تحمل متفورمین برای آنها ممکن بود از داروهای مهار کننده ی OCT1استفاده می کردند.
داروهای ممانعت کننده ی OCT1که بیشترین ارتباط را با عدم تحمل متفورمین دارند، عبارتند از : verapamil, codeine, citalopram, doxasozinو PPIs. چنانچه همزمان با مصرف متفورمین از اینگونه داروها استفاده می کنید و درباره ی تأثیرات آن نگران هستید، قبل از ایجاد هر گونه تغییر در مصرف داروهای خود با پزشک معالجتان مشورت کنید. یافته های این تحقیق درمجله ی Diabetesمنتشر شد.
منبع: